Koniec z frankowym absurdem. TSUE za rozliczeniem stron w jednym postępowaniu

• Wyrok wzmacnia przewidywalność rozliczeń po unieważnieniu umowy kredytowej. 
• TSUE potwierdza, że konsument w razie unieważnienia umowy może żądać wyłącznie nadwyżki ponad spłacony kapitał wraz z odsetkami wyłącznie od kwoty nadwyżki. 
• Upada mit o „lokacie frankowej” na podstawie złożonego pozwu – odsetki należą się wyłącznie od nadwyżki po potrąceniu.
• Rozliczenie powinno uwzględniać świadczenia obu stron, a nie prowadzić do nieuzasadnionej przewagi jednej z nich.
• Rozliczenie w jednym postępowaniu oznacza, że klienci muszą spełnić mniej formalności i ponieść mniej kosztów

Wyrok TSUE z 10 września 2026 r. w sprawie C-510/25 Adazik dotyczy sposobu rozliczania stron po stwierdzeniu nieważności umowy kredytowej. Trybunał potwierdził, że wzajemne świadczenia banku i klienta mogą być rozliczane łącznie, w ramach jednego postępowania.

W praktyce oznacza to, że rozliczeniu podlega różnica między świadczeniami stron, a nie każde roszczenie całkowicie oddzielnie. To rozwiązanie jest prostsze, bardziej efektywne i ogranicza potrzebę prowadzenia dwóch niezależnych spraw dotyczących tej samej umowy. Co istotne, TSUE podkreślił, że konsument może otrzymać odsetki wyłącznie od kwoty nadwyżki ponad spłacony kapitał.

To rozstrzygnięcie ogranicza najważniejsze ryzyka związane z rozliczaniem nieważnych umów kredytowych. Szczególnie ważne jest to, że rozliczenie uwzględnia świadczenia obu stron i pozwala na uczciwe, proporcjonalne rozliczenie wzajemnych zobowiązań. To rozwiązanie zwiększa przewidywalność zarówno dla banków, jak i klientów – mówi dr Tadeusz Białek, Prezes Związku Banków Polskich.

Wyrok Trybunału, oznacza dla klientów mniej kosztów i formalności, dla sądów — uproszczenie postępowań, a dla sektora bankowego — ograniczenie ryzyka związanego z przedawnieniem roszczeń o zwrot kapitału oraz zmniejszenie ryzyka odsetkowego.

Wyrok wpisuje się w kierunek wynikający z wcześniejszych rozstrzygnięć TSUE, w tym wyroku z 19 czerwca 2025 r. w sprawie C-396/24 Lubreczlik oraz wyroku z 22 stycznia 2026 r. w sprawie C-902/24 Herchoski, w których Trybunał akcentował praktyczne znaczenie rozliczenia wzajemnych świadczeń stron w jednym postępowaniu. Takie podejście wzmacnia ekonomikę procesową i ogranicza ryzyko równoległych sporów.